Klantenportal customer-icon
04 juni 2015

De paradox van kostenreductie in een dure stad

Azië heeft onlangs een groot staatsman verloren; de heer Lee Kuan Yew. Singapore kondigde toen zeven dagen van nationale rouw af. Stilstaand bij wat de heer Lee Kuan Yew in de afgelopen vijftig jaar heeft bereikt, ben ik onder de indruk van zijn werk. Hij transformeerde de kleine stadstaat Singapore tot wat het nu is. Door de jaren heen heeft Singapore veel weten te bereiken:

  1. ’s Werelds beste luchthaven
  2. De op twee na drukste zeehaven van de wereld
  3. Vijfde rijkste land ter wereld

Maar zo zijn er ook een paar noteringen in lijsten waar we minder trots op zijn:

  1. De meest emotieloze samenleving wereldwijd
  2. De minst positieve inwoners in de wereld
  3. De duurste stad ter wereld

Singapore is uitgeroepen tot de duurste stad ter wereld, tot twee keer toe zelfs.

En twee keer op een rij! Dat is een record op zich. In deze ranglijsten zijn er twee zaken die mijn aandacht trekken en een paradox lijken te vormen: Singapore is een dure stad, maar hanteert tegelijkertijd lage lonen voor bepaalde segmenten van de beroepsbevolking, terwijl de kosten voor vastgoed blijven toenemen.

Als gevolg van de hoge kosten voor levensonderhoud voelt men de druk op lonen in elke branche. Al jarenlang verdedigt de overheid vurig haar standpunt dat salarissen moeten worden bepaald door marktwerking. Dit heeft geresulteerd in verlaagde lonen, een hoge gemiddelde leeftijd van de beroepsbevolking en service providers die hun dienstverlening gedwongen aanbieden tegen lage prijzen en als gevolg daarvan lage lonen betalen aan hun medewerkers.

In 2015 kregen medewerkers met lage lonen echter onverwachts bijval van de regering toen deze besloot een minimumloon in te stellen voor schoonmakers. En wat blijkt, in één klap staan service providers meer open voor ideeën die bijdragen aan het verhogen van de productiviteit van hun medewerkers. Ook vastgoedeigenaren zijn meer gespitst op het verlengen van de operationele levensduur van hun eigendommen. Dit is waar IWMS- of FMIS-oplossingen een rol kunnen spelen, aangezien dergelijke systemen bijdragen aan het verhogen van de productiviteit en het reduceren van kosten ten aanzien van vastgoed- en onderhoudsbeheer.

De kosten voor vastgoed stijgen onverminderd door

Er zijn geen tekenen van een afkoeling van de de Aziatische kantorenmarkt, terwijl de werkelijke bezetting van werkplekken en vergaderzalen zeer laag is.

Organisaties worden hierdoor gedwongen na te denken over oplossingen die het rendement van dergelijke kostbare bedrijfsmiddelen optimaliseren. Ik ben vaak aangenaam verrast door het enthousiasme van klanten wanneer ze horen hoe Agile Workplace Management hen kan helpen de kosten voor vastgoed per medewerker te verlagen.

Conclusie

Als één van de eerste medewerkers van Planon Azië, maak ik deze verandering in de markt van dichtbij mee en ik vind het bijzonder om deel uit te maken van deze ontwikkeling.

Benieuwd hoe u uw vastgoedkosten kunt verlagen in de dure vastgoedmarkt? Neem gerust contact met me op voor een gesprek of laat uw reactie hieronder achter.

Alex Lim
General Manager Planon Asia